اخبار جدید روز

هافبک مغضوب بارسلونا سرانجام سکوت خود را شکست!

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷

هافبک مغضوب بارسلونا سرانجام سکوت خود را شکست!

دسته بندی : خبری تاریخ : سه شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۶

به گفته افکارنیوز،

رسانه های مادریدی در مقطعی انتقال او به رئال را قطعی می دانستند و حتی تیتر «کار گومس با رئال نهایی شد» نیز روی جلد مارکا و آاس رفت ولی در نهایت یک نشست صمیمانه بین بارتومئو و مدیر برنامه های گومس در رستورانی در شهر بارسلونا باعث شد تا گومس از چنگ رئالی ها خارج شده و در چرخشی ۱۸۰ درجه ای راهی بارسلونا شود.

یک سال و نیم بعد، او حالا به بازیکنی مغضوب بین هواداران بارسا تبدیل شده و سوت های اعتراضی علیه او دیگر اتفاق عجیبی محسوب نمی شود.

گومس پس از مدت ها سکوت خود را در مصاحبه با مجله پاننکا شکست و گفت: «در زمین حس خوبی ندارم و دیگر از فوتبال لذت نمی برم. حس می کنم نمی توانم همه توانایی های خودم را نشان دهم. ۶ ماه ابتدایی حضورم در بارسا همه چیز خوب بود ولی به یک باره اوضاع تغییر کرد. شاید تعبیر مناسبی نباشد ولی شرایط من در بارسا الان جهنمی شده هست.

فشارها از هر طرف زیاد شده اند و این غیر قابل تحمل هست. من می توانم فشار رسانه ها را مدیریت کنم ولی نکته غیر قابل تحمل برای من، فشار درونی خودم هست.

در تمرینات همه چیز خوب هست و مشکلی با هم تیمی هایم ندارم و البته روزهایی هستند که در تمرینات هم حس خوبی ندارم. به خصوص یک یا دو روز پس از هر دیداری که به میدان می روم، تصاویر بازی و واکنش هواداران مرتب برای من تکرار خواهد شد. همین باعث خواهد شد که نتوانم رو به جلو حرکت کنم. واقعا وقتی در میدان حضور دارم، حس بدی به من دست می دهد.»

ستاره سابق والنسیا ادامه داد: «وقتی زیاد به این قضیه فکر می کنم، حالم بدتر خواهد شد چون مرتب خاطرات تلخی به ذهنم می آید و دیگر نمی توانم کارهای عادی خودم را انجام دهم. هم تیمی هایم همیشه از من حمایت می کنند ولی اوضاع برای من به خوبی آنها پیش نمی رود.

دوست ندارم حس درونی خودم را برای دیگران بروز دهم و به همین دلیل خودم را ایزوله می کنم. با کسی حرف نمی زنم تا آنها را آزرده خاطر نکنم. شاید باور نکنید؛ ولی بعضی مواقع می ترسم و این میل در من وجود ندارد که از خانه بیرون بیایم و ترجیح می دهم خودم را حبس کنم. چرا می ترسم؟ چون نمی توانم با مردم روبرو شوم و احساس خجالت و شرم می کنم.

وقتی به من می گویند که می توانم بهتر از اینها بازی کنم، بیشتر ناراحت می شوم و از خودم می پرسم که چرا نمی توانم انتظارات را برآورده کنم؟»